Stilstaan is achteruitgang dat is algemeen bekend. Toch zitten veel mensen niet op veranderingen te wachten, ja het winnen van de staatsloterij is een leuke verandering. Andere veranderingen rimpelen het gemakkelijke leventje en tonen hun positieve effecten pas op termijn. Zoals altijd is het sleutelwoord Balans.

Lucy loopt al een maand lang elke ochtend een rondje van ongeveer 8, 9 kilometer en doet daar bijna anderhalf uur over. CasaSpider verhoudt zich tot lopen als de Taliban tot de Opzij-redactie maar soms krijgt men de kolder in de kop en denkt: "Change! Laat ik eens gek doen." Tegen Lucy vertaalde ik dat woensdag in: "Zal ik eens een keer met je meelopen?"

Dat was goed. We gaan langzaam van start en zien er dan nog fris uit. Na een half uur bereiken we de Rijksweg N282 en de afstand tussen twee stoplichten bedraagt ongeveer 1300 meter. Dat stuk loopt Lucy altijd hard en dat doen we deze keer ook. Change, gaat CasaSpider er hier vandoor? Juist als we de spoorwegovergang oversteken rinkelt mijn telefoon. Het gaat over werk. Change?

Die 1300 meter hardlopen zijn me niet in de koude kleren gaan zitten. Het laatste stuk voel ik mijn benen maar hey, eigenlijk is dat best lekker. Voelen dat men nog ledematen heeft. Thuis doe ik net of ik moe ben, voor de foto. Immers, vrijwel meteen daarna mag ik weer op pad om Diana (3) van school te halen. Ja, lopend.

Am I just as good as a bad man
Sleeping while the rest are dying?
Or am I just as bad as a good man
Saying there's no use of trying?

Daniel Merriweather, Change (YouTube). Schreef ik niet al eerder over Daniel Merriweather? Dit is trouwens een retorische vraag.

's Middags ging Luchiano (11) voor het eerst in Nederland naar de tandarts. We hebben er een gevonden in de Hoofdstraat en ik verwachtte een oude man aan te treffen. De tandarts blijkt een jongedame te zijn die Debbie (of Debby) heet. Sommige tanden van Luchiano staan een beetje scheef door ruimtegebrek. Nu ben ik enorm wantrouwend jegens tandartsen die tegenwoordig, althans dat is mijn perceptie, blindelings een beugel voorschrijven. Zo niet Debbie en dat geeft mij vertrouwen voor de toekomst. Wel moet Luchiano terugkomen om een gaatje te laten vullen.

Maar dat is een verandering van niets.

Posted by CasaSpider at 11:25 AM | Permalink | Comments (6)

Valkenswaard telt twee voetbalclubs, De Valk (website) en Valkenswaard. Ik heb een jaar of vier bij Valkenswaard gevoetbald en CasasPa een hele tijd bij De Valk. De Valk is de club met de meeste historie, dit jaar bestaat zij 100 jaar. In het seizoen 1955/1956 hebben de geel-zwarten zelfs nog een jaar in de eerste klasse van het betaald voetbal gespeeld en een jaar later in de tweede divisie. Daarna ging de club terug naar de amateurs en won op 20 juli 1963 het algemeen amateurkampioenschap van Nederland tegen Neptunia. Niet zomaar een voetbalclubje, dat De Valk.

Dit jaar is De Valk kampioen geworden in de tweede klasse en treedt volgend seizoen derhalve aan in de eerste klasse. Wat is daarvoor een leukere opwarming dan een wedstrijd tegen het grote PSV? Toen CasasPa van deze wedstrijd hoorde dacht hij meteen aan Luchiano (11) die een groot PSV-supporter is. Hij regelde de kaartjes en woensdagmiddag gingen Luchiano en ik op weg naar Valkenswaard. Daar was de lasagna van Truus al bijna klaar. Na het eten reden we naar het sportcomplex van De Valk.

We zijn er een uur van tevoren maar het begint al aardig vol te lopen. Waar gaan we staan? De verwachting is dat PSV aan gaat vallen en dan is het zaak zich in de buurt van het doel van De Valk te bevinden. We kiezen voor de overkant van de tribune met als enige nadeel dat de zon ons recht in het gezicht schijnt. Dat is een stuk moeilijker fotograferen. Ik kan alvast wat oefenen met CasasPa en Luchiano en sta er zelf ook op.

De spelers van De Valk lopen zich in de brandende zon snel warm en dat doet ook het arbitrale trio onder leiding van scheidsrechter Kevin Blom. CasasPa weet te vertellen dat hier nog een kleine rel om ontstond. De man van De Valk die normaliter de scheidsrechters aanwijst had de wedstrijd aan een goede en bevriende scheidsrechter uit Eindhoven beloofd maar het bestuur overrulede deze beslissing, zij wilden een echte Eredivisie-scheidsrechter. Zo is er in iedere vereniging altijd wat.

PSV-mascotte Foxy maakt een rondje langs het veld. Als hij ons passeert roept Luchiano: "Heb jij het niet warm in dat pak?" Foxy schudt hem de hand maar doet er verder het zwijgen toe. De spelers trekken zich even terug in de kleedkamers en de automatische sproei-installatie geeft het smachtende gras wat te drinken. Als dat gebeurd is komen de spelers begeleid door E-pupillen van De Valk het veld op. Het gaat beginnen.

Zoals verwacht neemt PSV het initiatief en staan wij precies op de goede plaats. Dat heeft een professionele fotograaf ook door want hij gaat met zijn grote Canon-telelens precies voor mijn neus zitten. Terwijl ik het moet doen met mijn simpele Speed Burst Mode waarmee een serie van zeven foto's geschoten kan worden, horen we uit de Canon telkens een spervuur klinken als ware het een mitrailleur. Andre van Duin zegt dan: "Hij schiet ze neer!" Ik denk alleen: "Wat een werk heeft die man vanavond om die 10.000 foto's te bekijken." Uit het fotoverslag op de PSV-site blijkt overigens dat goed lenzenmateriaal wel degelijk uitmaakt.

De Valk verdedigt stug en PSV combineert niet zo gesmeerd als men wil. Daarom blijft het lang 0-0 en duurt het tot de 25e minuut voordat Koevermans de 1-0 op het scorebord kan zetten. Over Koevermans gesproken. Als men er zo dicht op staat kan men veel beter dan vanaf de televisie beoordelen welke spelers het wel kunnen en welke niet. Mijn analyse over Koevermans: "Speler met beperkte capaciteiten die door slimheid (Torinstinkt) hier wel het maximale rendement uit haalt."

Waar amateurs veel van kunnen leren is hoe scherp de profs op buitenspel spelen. Koevermans is hier geen uitzondering op. Soms blijft hij expres in buitenspelpositie hangen. Je ziet hem kijken, als er een steekpass komt loop ik gewoon terug. Maar dan gebeurt waar hij op hoopte, een terugspeelbal van een speler van De Valk. Koevermans is er als de kippen bij en mist op een haar.

Een ander voorbeeld over goed en slecht. PSV start met Lazovic in de basis maar die brengt toch wel erg weinig. Dat wordt onmiddellijk zichtbaar als Nordin Amrabat hem vervangt. Luttele minuten later geeft deze de voorzet waar Koevermans de 1-0 uit scoort. Ook Amrabat heeft het niet gemakkelijk tegen de verdedigers van De Valk, maar in de duels ziet men hoe fysiek sterk hij is. De keuze kan voor de trainer niet moeilijk zijn en anders moet hij mij maar bellen.

In de rust verkassen we naar het andere doel en staan daar camera-technisch een stuk beter. Luchiano houdt het goed vol en is enthousiast. Het doet mij deugd dat hij bijna alle spelers kent, ja behalve die van De Valk dan. Hier neemt Dzsudzsák een corner en op dezelfde plek lopen wisselspelers van beide teams zich gebroederlijk warm. Voor het doel van De Valk vinden enkele hachelijke momenten plaats maar verder dan 1-0 komt PSV niet. Een prima prestatie voor de Valkenswaardse voetballers die onder applaus het veld verlaten.

CasasPa knoopt nog een gesprekje aan met een hem bekende fotograaf en dan zoeken we de auto weer op. Wij gaan snel door naar Rijen want Luchiano moet donderdag vroeg op. Hij heeft Schooldag en alle groepen 8 gaan naar Toverland in Sevenum. Het was een leuke voetbalavond met als enige minpuntje dat Luchiano's held Afellay niet meedeed. Lees hier de samenvatting op psv.nl en op psv.tv zijn we van 6:20 tot 6:23 niet minder dan drie seconden prominent in beeld.

Posted by CasaSpider at 3:06 PM | Permalink | Comments (5)

Zondagavond kijken we met zijn allen naar de finale van de Confederations Cup in Zuid-Afrika tussen Brazilie en de verrassende USA. Voor de wedstrijd is het goed dat de USA bij rust met 2-0 voorstaan. De tweede helft begint. Al heel snel scoort Luis Fabiano de Anschlusstreffer en Amerika begint te wankelen.

Dan gebeurt het. Kaka, wat een naam want in het Spaans betekent dat gewoon poep, kopt de bal hard in. Via de keeper en de onderkant van de lat kaatst hij (de bal) weer uit het doel. In eerste instantie denk ik: "Op de lijn, geen doelpunt". Herhalingen uit verschillende gezichtspunten tonen even later echter aan dat de bal wel degelijk over de lijn is geweest.

"Waarom telt die goal nou niet?", vraagt Luchiano.
- "Omdat ze de televisiebeelden niet mogen gebruiken", antwoord ik.
"Maar waarom mogen ze dat dan niet?"
- "Omdat, dat heb ik je vorige week al uitgelegd..."

In hetzelfde toernooi speelde Brazilie eerder tegen Egypte. Het stond 3-3 toen een speler van Egypte de bal met de arm van de doellijn afsloeg. De vierde official zag dit op zijn monitor en seinde de scheidsrechter in die de verdediger vervolgens rood gaf en Brazilie een penalty. Dit is echter tegen de regels van de Fifa en de Uefa.

"Leg het dan nog een keer uit!" Okay, daar gaan we. Als televisiebeelden gebruikt mogen worden moet duidelijk zijn wanneer en hoe. Dit vergt strikte regels. Stel er is sprake van een dubieuze buitenspelsituatie, moet de scheidsrechter dan direkt het spel stil leggen totdat via de televisiebeelden is bepaald of het wel of geen buitenspel was? Geldt dit ook voor (zware) overtredingen? Loopt de speeltijd gewoon door of gaan we richting zuivere speeltijd?

Iedereen met een voetbalhart ziet al snel in dat er meer bij komt kijken, ook al is in individuele gevallen achteraf heel goed te bepalen of de scheidsrechter het bij het rechte eind had. Natuurlijk zijn er praktische oplossingen, ik bedenk er zo al eentje. Geef de trainers van beide teams ieder twee time-out momenten waarin televisiebeelden geraadpleegd worden. Heeft de trainer gelijk dan behoudt hij dat betreffende time-out moment. Toch blijft het onbevredigend als de time-out momenten op zijn en even later wordt een speler ten onrechte met rood heengezonden.

Wat is het onderliggende probleem van deze materie? Dat is de relatief veel te grote invloed van de scheidsrechter op de uitslag van een voetbalwedstrijd. Eén keer een Schwalbe verkeerd interpreteren levert een penalty op voor de ene club en een rode kaart voor de andere. Als deze wedstrijd op die manier in 1-0 eindigt heeft het rechtvaardigheidsgevoel verloren. Probleem is dat men dat vervolgens heel snel vergeet. Ja zelfs worden foute beslissingen achteraf geidealiseerd, denk aan De Hand van God bij Argentinie tegen Engeland.

Logisch gezien dienen er veel meer doelpunten te vallen in een voetbalwedstrijd. Bij een 13-11 uitslag is het effect van een onjuiste beslissing veel minder groot dan bij 1-0. Hoe kan men dit bereiken? Door bijvoorbeeld grotere doelen te plaatsen, met acht tegen acht te spelen en buitenspel af te schaffen. Voetballiefhebbers zijn echter zeer conservatief en terecht.

Suggesties om de invloed van de scheidsrechter te verminderen, al dan niet in combinatie met technische hulpmiddelen en wetswijzigingen zijn welkom. O ja, Brazilie verslaat de Verenigde Staten uiteindelijk met 3-2. Nog beter nieuws is dat we voor een jaar van de Vuvuzela verlost zijn.

Posted by CasaSpider at 2:38 PM | Permalink | Comments (4)

Zegeltjes zijn een raar fenomeen, misschien wel typisch Hollands. Als echte man heb ik er helemaal niets mee, okay bij de Bonuskaart en ook Airmiles ben ik overstag gegaan, maar zegeltjes? Never!

Bij de Primera krijgt men Primera-zegeltjes, ik meen één of twee bij elke bestede tien euro. Ik neem de zegels wel in ontvangst maar doe er verder niets mee. Anders zou de stelling van de eerste alinea niet kloppen en dat mag niet. Als men ongeveer 7300 van die zegels heeft gespaard heeft men recht op 1/5 (éénvijfde) Staatslot. De verhoudingen lijken mij enigszins zoek.

Zaterdagmiddag stond ik met mijn ingevulde lotto-formulieren paraat achter een man van tussen de 30, 40 jaar oud. Op zich geen nerd-type maar misschien wel op zoek naar aandacht, ik weet het niet. Zijn dialoog met de Primera-baas verliep ongeveer als volgt.

(Vieze) Man: "Die zegeltjes hè, als die een beetje tegen elkaar geplakt zitten, door vocht ofzo, hoe krijg je die dan los?"
Primera-baas: "Tsja, dan moet je ze heel voorzichtig van elkaar proberen te trekken..."
(Vieze) Man: "Maar als dat nu niet lukt, omdat ze heel vast tegen elkaar zitten..."
Primera-baas: "Als het echt niet lukt, neem ze dan maar mee. Dan kijken we hier wel wat we kunnen doen."
(Vieze) Man: "Poeh, gelukkig."

Hierna was het nog niet afgelopen want toen begon een discussie over het feit dat er zaterdag een dubbele trekking is, een fenomeen waar ik principieel falikant op tegen ben maar noodgedwongen wel aan mee doe.

Jaja, het is me allemaal wat.

Posted by CasaSpider at 9:15 PM | Permalink | Comments (12)

In november 2008 gaf de gemeente Rijen aan dat er nieuwe melodieën op het carillon van het gemeentehuis moeten komen. De bevolking werd opgeroepen om hun favoriete liederen in te dienen. Een gespecialiseerd bedrijf maakte vervolgens van de 30 meest aansprekende songs een carillon-versie, rekening houdend met de beperkte mogelijkheden van het Rijense carillon dat uit slechts 20 klokken bestaat. Ook ik leverde een cd in met het geweldige bachata-nummer El Hombre de tu Vida van Joe Veras.

Donderdag 25 juni 2009 vindt live de verkiezing van de beste carillon-song plaats, recht onder het carillon van het gemeentehuis van Rijen. Met enige moeite krijg ik de familie mee voor dit grote evenement dat van 19:00 tot 21:00 uur duurt. Luchiano (11) heeft al helemaal geen zin en zegt dat ik zijn avond verpest. Lucy is iets positiever gestemd maar als we de bijna lege parkeerplaats van het gemeentehuis opdraaien roept ze uit: "Wat een geweldig gebeuren, er zijn maarliefst 15 mensen!"

Neen, echt druk is het inderdaad niet. Het voordeel is dat we bijna persoonlijk worden verwelkomd en al snel een programma, een stemformulier en een pen in de handen gedrukt krijgen. Op het stemformulier staan de 30 uitverkoren liederen en tot mijn verbazing en blijdschap staat El Hombre de tu Vida erbij, als 18e lied tussen I'm Alive van Celine Dion en Piet Piraat. Men kan het slechter treffen.

Wethouder Hatice Can-Engin verzorgt de opening van het festijn met onverwacht confetti-spektakel en praat verder de avond aan elkaar. De beiaardier is Pieter Maassen die als hij live speelt dat doet op een ietwat simpel keyboard, maar ja met 20 klokken heeft men ook niet veel toetsen nodig. Als hij speelt kijken wij naar de klokken in de toren maar tot onze lichte onthutsing bewegen die niet. Luchiano heeft al snel zijn conclusie klaar, het geluid komt gewoon uit de boxen die voor het keyboard staan, die klokken dat is allemaal fake.

Het volgende programmaonderdeel is een optreden van de Rijense Harmonie EMM die zelf ook twee inzendingen heeft ingediend. Het moet gezegd, de harmonie speelt niet slecht en het lied New Start klinkt okay. Dan begint het, de presentatie van de eerste 15 melodieën. Elk melodie duurt slechts een seconde of 30 en niemand kondigt de volgende aan, die komt steeds vanzelf. Gevolg is dat ik al snel de kluts kwijt ben en geen idee heb om welk lied het gaat. Pas bij Hey Jude herken ik weer iets.

Een klein minpuntje dat in de pauze wordt goedgemaakt want er is gratis koffie met cake. Door het geringe aantal mensen kost het geen enkele moeite een kopje koffie te bemachtigen, helemaal niet omdat wij daar Luchiano mee opzadelen. Diana (3) vermaakt zich opperbest en loopt het hele terrein op en af waarbij ze met iedereen een praatje maakt en toch tijd vindt om een stukje cake te verorberen.

Na de pauze is er een optreden van carnavalsvereniging De Blauwneuzen die hun nummer Wigwam Polka op het carillon willen krijgen. Als ze dit lied echter op het podium ten gehore brengen gaat er van alles mis. De microfoon staat veel te hard en de begeleidende muziek veel te zacht. Dat is geen prettige combinatie, voor niemand niet. We leven anno 2009 maar kennelijk is het afregelen van muziek nog steeds geen sinecure. Als De Blauwneuzen van het podium afstappen is iedereen dan ook opgelucht.

De tweede serie van 15 nummers gaat van start en deze keer letten we goed op. Daar begint El Hombre de tu Vida, we herkennen het wel maar dat valt niet mee. Het daaropvolgende Piet Piraat komt overtuigender over. Belangrijkste is echter dat Joe Veras het carillon van Rijen heeft gehaald, het zal hem deugd doen. Omroep Brabant is ook aanwezig en de volgende dag is het carillon van Rijen een leuk item in hun nieuws.

Steeds meer mensen brengen hun ingevulde stembiljetten naar de jury. Minstens drie keer staat El Hombre de tu Vida bovenaan, zoveel is zeker. Lucy en ik kijken elkaar eens aan en weten al snel dat het een verloren zaak is. Immers harmonie EMM en De Blauwneuzen hebben veel meer leden en dan is daar natuurlijk het toepasselijke lied Brabant van Guus Meeuwis. De einduitslag is derhalve niet echt verrassend te noemen: 1. Guus Meeuwis met Brabant, 2. EMM met New Start en 3. De Blauwneuzen met Wigwam Polka. Het staat allemaal op de al snel bijgewerkte website van de gemeente met ons op de foto in de rode cirkel.

We gaan naar huis en het is een hele klus om ons een weg door de massa te banen en de auto op de overvolle parkeerplaats terug te vinden. Het was een leuke avond, okay behalve voor Luchiano. Later die avond horen we het breaking news dat Michael Jackson in het ziekenhuis van Los Angeles is opgenomen. The King of Pop blijkt dan al te zijn overleden. Billy Jean, Bad en Thriller hebben alle de voorselectie voor het carillon van Rijen niet gehaald.

Posted by CasaSpider at 11:30 AM | Permalink | Comments (5)

Bezorgdheid, loslaten, deze concepten klinken iedere ouder bekend in de oren. Ik herinner me nog toen Luchiano (11) voor het eerst op kamp ging, het was het karatekamp bij Landhuis Pannekoek op Curacao. Gek genoeg was dat op 23, 24 en 25 juni 2006, vrijwel precies dezelfde periode dat de KBS Sint Jozef haar kamp heeft in Westelbeers. Maar dan drie jaar later.

O ja, bezorgdheid en loslaten. Drie jaar geleden waren Lucy en ik tamelijk bezorgd en ondanks de zorg voor een net geboren baby Diana voelden we het gemis van Luchiano's aanwezigheid. Nu was dat helemaal niet zo, we kwamen de tijd prima door. Desalniettemin lieten we zijn fiets dinsdag repareren, zodat hij terug naar Rijen kon. Twee nieuwe binnenbanden, een buitenband en een zadel alles samen voor 71 euro. We kregen er wel een groen ballonnetje voor terug ook al moest ik hem zelf opblazen.

Woensdagochtend bracht ik de fiets naar school die hem vervolgens naar Westelbeers transporteerde. De aankomst van de kinderen bij de Sint Jozefschool stond om twee uur gepland. Ik vertrok wat eerder en reed richting Tilburg in de hoop het peloton te kunnen onderscheppen voor wat actiefoto's. Ze waren nergens te zien en ik keerde snel om, het is net iets voor mij dat zij een andere route hebben gekozen en al lang op school staan terwijl ik ergens op een binnenweggetje sta te wachten.

De bagage van de kinderen was vooruit gekomen en al snel vond ik de twee tassen van Luchiano. Door een slimme ingeving had ik daar namelijk met Duct-tape een grote 'L' op gefabriceerd. De tassen legde ik snel in de auto.

Op een strategisch punt in de Tuinstraat kwam ik Yusuf tegen, de vader van Ömer (links met het zwarte t-shirt) en wedstrijdcoach van Rijen D4. Ömer speelt volgend seizoen in de D2 en Luchiano blijft bij de D4, dus Yusuf zal ik minder vaak tegenkomen. We praten over de indeling van de D-pupillen en wat een klus dat is geweest. Ouders willen hun kind zo hoog mogelijk zien spelen en een complicerende factor is het feit dat er veel spelers van Turkse komaf zijn. Termen als vriendjespolitiek en discriminatie vallen dan al snel. Het bestuur heeft zelfs een toelichting moeten schrijven naar aanleiding van de indeling.

Maar daar kwamen we niet voor. De kinderen komen eraan. Wederom gebruik ik de Speed Burst Mode van mijn camera maar deze keer heb ik geluk. Luchiano komt precies voorbij als de camera weer paraat is. Hij ziet er ietwat vermoeid uit en heeft deze keer in ieder geval de volle 35 kilometer gefietst. Iedereen wordt de aula ingedirigeerd, hier Max en Luchiano, waar juffrouw Joke het winnende team uitroept tot "De Sheriffs van de Sint Jozefschool" en verder iedereen bedankt die mee heeft gewerkt.

Dan is het afgelopen en zit het erop. Juffrouw Joke besluit met: "Morgen wil ik jullie niet voor elf uur op school zien!" Een bevel dat zonder morren door de groep wordt geaccepteerd. We lopen naar buiten en Luchiano verzucht tegen mij: "Ik hoef toch niet met de fiets naar huis?" "Jawel jongen, want die past niet in mijn auto." Belachelijk natuurlijk, eerst 35 kilometer fietsen en dan één luttele kilometer al teveel vinden. Hij is eerder thuis dan ik.

Ongeveer 12 kinderen, toch zo'n 15%, heeft het kamp op maandag of dinsdag wegens heimwee moeten verlaten. Dat vind ik best veel. Waarschijnlijk hebben die kinderen hele leuke ouders, want Luchiano had nog wel een weekje weg willen blijven. Hij heeft een paar mooie dagen gehad in Westelbeers, waar de kinderen zich bezig hebben gehouden met spelletjes, sport, zwemmen, disco, singstar enzovoorts, enzovoorts.

's Avonds mag hij de eerste halve finale van de Confederations Cup zien tussen Spanje en de USA, een wedstrijd die verrassend met 2-0 door de Amerikanen wordt gewonnen. Spanje heeft weer geleerd wat verliezen is en wij zijn een stukje verder met Luchiano. Het leven is een leerschool waarvan men nooit het einddiploma overhandigd krijgt.

Mag ik even een tegeltje?

Posted by CasaSpider at 3:52 PM | Permalink | Comments (4)

Als bedenker van het plan tot oprichting van de politieke beweging SFBUA (Solid Frame Bottom Up Approach) mag CasaSpider zich politicus in spé noemen. Of niet soms? Als politicus in spé is het belangrijk om te kijken hoe echte politici echte problemen aanpakken. Daar kan een politicus in spé veel van leren.

Eimert van Middelkoop is minister van Defensie voor de Christen Unie en hem zag ik vanmorgen op het journaal. Het ging over het al dan niet inzetten van mariniers op vooral langzame Nederlandse vrachtschepen die langs de kust van Somalie moeten. Schepen die sneller dan tien knopen varen kunnen mee in een door de marine begeleid konvooi.

Typisch een probleem voor het Bottom Up Approach gedeelte van SFBUA en daarom ben ik extra benieuwd wat Eimert van Middelkoop over dit onderwerp te zeggen heeft. Letterlijk zegt hij: "Ik ben ook bang voor geweldsescalatie. Want als zo'n schip gekaapt wordt en ineens worden kapers geconfronteerd met mariniers dan zit je maar zo in een geweldadige situatie en dat wil ik niet."

In mijn korte leven heb ik al best het een en ander meegemaakt, gezien en gehoord maar de motivatie van Eimert van Middelkoop doet mij het hoofd buigen. Hier wordt een gewoon mens nederig van, ik in ieder geval wel. Er is nog een hoop werk te doen om SFBUA op het niveau van Eimert van Middelkoop te krijgen, zoveel is zeker.

Posted by CasaSpider at 6:29 PM | Permalink | Comments (3)

Groep 8 van de KBS Sint Jozef gaat op kamp, om precies te zijn naar kampeerboerderij De Roerdomp in Westelbeers. De kinderen gaan er op de fiets naar toe en dat is een tocht van ongeveer 35 kilometer. Zondag pakten we de tassen als voorgeschreven op de checklist. 's Avonds bedacht ik nog één klein dingetje. "Luchiano, controleer even of er genoeg lucht in de banden van mama's fiets zit". Al snel is hij terug. "Ze zijn allebei slap."

De Confederations Cup wedstrijd tussen Brazilie, Italie en Vuvuzela is dan al begonnen. Luchiano (11) kan niet met zijn eigen fiets naar Westelbeers aangezien die op zijn laastse tandvlees loopt of liever gezegd de ketting loopt er juist steeds vanaf. Lucy's fiets is een Franse Peugeot. Peugeot maakt redelijke auto's maar waardeloze fietsen. Zoveel is er niet mee gefietst maar we hebben al diverse reparaties moeten laten verrichten en de banden zijn ook al eens vervangen.

Het irritantste van een Peugeot fiets zijn echter de ventielen waar geen normale fietspomp op past. Nu hebben we bij Bart Ketelaars weleens een setje verloopnippels (heet dat zo?) gekocht maar die kunnen we op zondagavond natuurlijk nergens meer vinden.

Maandagochtend breng ik eerst Diana (3) naar 't Hummeltje en loop naar huis. De sporttas van Luchiano alsmede zijn slaapzak zitten al in de auto. Mijn mobieltje gaat over, het is mijn zoon: "Papa, kom je nog met die tassen? Waar blijf je nou? Om kwart over negen moeten ze er zijn!" Volgens mij ben ik ruim op tijd en dat blijkt want de bestelbus waar de bagage in moet is nog leeg. "En heb jij al gevraagd of ze je banden op kunnen pompen?", vraag ik. Maar neen, daar heeft hij niet meer aan gedacht.

Even later zie ik een leerkracht van de Sint Jozef samen met Luchiano in de weer om de banden op te pompen. De achterband lukt goed, maar de voorband blijft een beetje slap. Volgens de man is hij lek maar er valt goed mee te fietsen. Eerst maken we nog een klassenfoto van de 12 leerlingen van Groep 8C.

Langzaam maar zeker vult de Tuinstraat zich met leerlingen van de lagere klassen die de fietsers uitgeleide doen. Het is een vrolijke boel. "Wat zal ik doen, foto's maken of een filmpje", overleg ik met mijzelf. Zoals zo vaak in het leven kies ik voor een compromis. Op de camera zit een zogenaamde Speed Burst Mode waarmee men met één druk op de knop een serie van zeven foto's kan maken. Erg handig bij snelle acties zoals een aanstormend peloton. Als ik de Speed Burst Mode uittest valt mij op dat de camera na het schieten van de zeven foto's wel flink wat tijd nodig heeft om de opnames op te slaan.

Daar gaan de fietsers van start en vooraan fietst juf Joke. Ik besluit er een Speed Burst tegenaan te gooien, immers Luchiano zit toch bijna achteraan in de groep. Tegen de tijd dat hij langskomt is de camera wel klaar met opslaan. Juf Joke is nog maar net voorbij of ik zie Luchiano er al aankomen. Shit, de camera zegt nog steeds: "Recording". Als hij net voorbij komt kan ik weer een serie maken, vooral van de achterkant. O ja, soms denk ik: "Was ik nog maar twaalf..." Luchiano's eigen juffrouw Wendy is helaas niet aanwezig, zij heeft een begrafenis in Zeeland en zal later die avond op eigen gelegenheid naar Westelbeers vertrekken.

In de auto bedenk ik dat de groep waarschijnlijk over industrieterrein De Haansberg rijdt om daarna linksaf richting Tilburg af te buigen. Snel rijd ik die kant op en warempel, daar rijdt de sliert. Bij het Shell benzinestation parkeer ik de auto en loop naar het fietspad. Deze keer heb ik Luchiano vol in het vizier. "Hey, hoe kom jij hier?", vraagt hij verbaasd. "Met de auto", antwoord ik. De fiets lijkt het goed te houden en Luchiano ziet er nog fris uit, maar dat mag ook wel na slechts drie kilometer.

Thuis ben ik toch wat gespannen en calculeer dat de kinderen er ongeveer drie uur over doen, inclusief pauze. Om half een gaat de telefoon, het is de concierge van de Sint Jozefschool. Of Luchiano een reservefiets heeft, want hij heeft een lekke band die niet meer gerepareerd kan worden. Neen, er is geen reservefiets. Na wat heen en weer bellen spreken we af dat de fiets terug naar school gaat waar wij hem op kunnen halen. Dinsdag laten we hem repareren en woensdagochtend breng ik hem naar school en gaat hij daarna door naar Westelbeers. Zo kan Luchiano mooi mee terugfietsen.

Als we de fiets ophalen blijkt dat nu de achterband het heeft begeven. Natuurlijk past de fiets niet in de kofferbak van de donkerzwarte Volkswagen Jetta, zelfs niet met opgeklapte achterbank. Het vermaledijde stuur is te groot. Lucy loopt met de fiets aan de hand naar huis. Dinsdag mag ik naar Bart Ketelaars lopen. Alle volgende fietsen hebben normale banden met binnenband, normale ventielen, normale sturen, heten geen Peugeot en komen niet uit Frankrijk.

Voor vanavond staat er iets met spoken op het programma in Westelbeers. Wij vermaken ons in Rijen met andere dingen.

Posted by CasaSpider at 6:00 PM | Permalink | Comments (12)

Mensen die in de winter geboren zijn hebben het vergeleken met lente- en zomermensen niet gemakkelijk. Verjaardagsfeestjes vinden altijd binnen plaats en niet zelden moet het bezoek de plek waar het allemaal te doen is met behulp van sneeuwkettingen bereiken. In de slimheidspyramide staat de Koningin bovenaan, gevolgd door politici, commissarissen van banken, Cristiano Ronaldo, een leger managers (m/v), dan een hele tijd niets, transseksueel Kelly en onderaan komen we de DBA's tegen.

Het is daarom niet onlogisch dat juist Koningin Beatrix bedacht heeft haar verjaardag niet op 31 januari maar gewoon op die van haar moeder te vieren. Dit idee is nu nageaapt door Diamond Piet (blog) die op 11 februari geboren is maar zijn feest op zaterdag 20 juni viert. Zomers gekleed, daar was het immers allemaal om te doen, stappen wij in de auto en rijden op aanwijzingen van TomTom richting Utrecht Terwijde.

Vlak voor de laastste afslag op de A2 raakt TomTom de kluts kwijt, dat gebeurt steeds vaker en is een indicatie dat er in Nederland druk aan het wegennet wordt gewerkt. Wat het verband is weet ik niet maar het gaat slecht met TomTom. Dat is te merken aan de grote hoeveelheid reclame-mail met zogenaamde aanbiedingen die het bedrijf stuurt met kaart-updates en dergelijke. "Doe dat gratis", denk ik dan in mijn simpelheid.

Over reclame en colportage gesproken, laatst was er weer eens een anonieme beller, deze keer de Staatsloterij. "Ik wil u een aanbieding doen", zegt de callcentermedewerkster. "Alleen als u mij vertelt dat ik een prijs heb gewonnen", antwoord ik.

"Oh, doet u al mee?"
- "Ja."
"Oh, maar ik kan u toch een aanbieding doen. U koopt een straatje van tien vijfde loten, zo heeft u gegarandeerd prijs!"
- "Duh!"
"En ik mag u een gratis lot aanbieden."
- "Neen, dank u wel."
"Mag ik vragen waarom niet?"
- "Ja. Als ik ooit nog eens minister-president van Nederland word is een van mijn eerste acties een wet instellen die deze manier van colportage en callcenters in het algemeen aan banden legt."

Het is even stil aan de andere kant van de lijn.

"Nou, gelukkig bent u geen minister-president."
- "Nog niet..."
"Een fijne dag verder."

Sinds Lucy weet hoeveel een lid van de Tweede Kamer verdient en hoe weinig hij/zij daarvoor hoeft te doen begrijpt zij niet waarom ik nog steeds geen lid van de Tweede Kamer ben. Hoogste tijd om de slimheidspyramide eens te beklimmen. Geachte leden van de Staten-Generaal, voor de eerstvolgende verkiezingen annonceren wij met gepaste trots een nieuwe partij aangevoerd door niemand minder (maar ook niet meer) dan CasaSpider: SFBUA!

Wat betekent SFBUA? SFBUA staat voor Solid Frame Bottom Up Approach. Kort en bondig reguleert De Staat de peilers Wonen, Gezondheidszorg en Onderwijs. Andere zaken worden bottom-up benaderd, als issues. Uiteraard zit er wel een globale gedachte achter waardoor issues consistent worden behandeld en niet, zoals men nu steeds meer ziet gebeuren, als reactie op wat het electoraat van een standpunt vindt. Het laatste woord over SFBUA is nog niet gezegd.

Laten we het voor nu echter gezellig houden, immers we zijn op weg naar Diamond Piet in Terwijde. Er zijn al aardig wat mensen en wij nemen plaats in de tuin die als feestruimte is ingericht met voor de zekerheid enige party-tenten. Al snel moet ik mijn trui tevoorschijn halen en trek die over mijn t-shirt aan. Terwijde ligt duidelijk een stuk noordelijker dan Rijen.

Het is leuk om een aantal mensen uit mijn Utrechtse tijd te spreken. Joris die we kennen van de Detamborrels in Het Hart van Utrecht, Hetty, Cynthia, Ronald en Renée (links). Luchiano (11) en Diana (3) vermaken zich op de parkeerplaats met Emmie (8) en de andere kinderen, voornamelijk voetballend.

Piet heeft zich flink uitgesloofd, Lucy wist tot op heden niet dat een man ook goed kan schoonmaken. Aan de ene kant van de tuin staan de salades en het stokbrood, aan de andere de grote barbecue. Diana roert zo nu en dan in het ijs dat de bierflesjes koud houdt. En er is tenminste een dame die met liefde voor de camera poseert.

Een geslaagd feest van Diamond Abraham, zelf kan ik mij hier nog geen voorstelling van maken. Om half elf zijn we terug in Rijen waar ik inmiddels smacht naar een koude Westmalle Tripel. Zondagochtend slapen we uit, het is Vaderdag. Lucy en Luchiano gaan naar beneden om koffie te zetten en Diana komt naar me toe. "Papa, ik heb een bruine computer voor je. Die ga ik heel voorzichtig halen." Ze doelt op mijn nieuwe laptop die op zolder in The Office staat en het lijkt mij geen geweldig idee dat ze die naar beneden brengt.

Dan klinkt op volle oorlogssterkte het Feyenoord-lied, gezongen door Lee Towers. Lucy en Luchiano komen de trap op met een dampende mok koffie. "Gefeliciteerd met Vaderdag", klinkt het nog net boven Lee's zoetgevooisde stem uit. Het belooft een mooie dag te worden. CasaSpider wenst CasasPa en alle andere vaders op aarde een hele goede Vaderdag toe.

Posted by CasaSpider at 1:05 PM | Permalink | Comments (12)

Is niets doen leuk? Neen, niets doen is niet leuk. CasaSpider zit vanaf 1 juni op de bank, hetgeen in de detacheringswereld wil zeggen dat men op een nieuwe opdracht wacht. Op zich kwam dat niet eens zo slecht uit met de komst van Sugey maar daarover later meer. Er komt minder uit mijn handen dan ik zou willen en dan kunnen er gekke dingen gebeuren.

Wie had nu ooit gedacht dat ik nog eens naar Vis TV keek? Vis TV, een spetterend programma. Haha. Presentatoren Ed Stoop en Marco Kraal doen hun uiterste best om van het oersaaie vissen iets spetterends te maken, een beetje in de stijl van Top Gear.

Toch past het welhaast overdreven enthousiasme beter bij een dodemansrit in een Ferrari dan bij het uitgooien van een hengeltje in een wak van 15 bij 15 centimeter. Tenminste dat vind ik. Toch heb ik het programma uitgekeken. Als ze me missen ben ik vissen.

Ook de meeste wedstrijden voor de Confederations Cup heb ik bekeken, een toernooi dat feitelijk nergens over gaat. Het meeste opzien baart nog wel de vuvuzela. Bij de ultiem slechte openingswedstrijd tussen Zuid-Afrika en Irak viel het irritante geluid als ware het stadion een grote zoemende bijenkorf mij (en niet alleen mij) al op.

De hiervoor verantwoordelijke plastic toeter heet dus vuvuzela. Geloof mij, duizenden doedelzakken of didgeridoo's in een stadion klinken hiermee vergeleken als engelengezang. Een heuse kwestie met het oog op het wereldkampioenschap volgend jaar ligt op de loer.

Waar is Sugey? Woensdag hebben we Sugey naar Eindhoven Airport gebracht vanwaar zij naar Madrid is gevlogen, op bezoek bij vrienden. Diana (3) is tegenwoordig dol op foto's maken en schoot deze bijzondere compositie. Even later liep ze blij rond met haar nieuwe Dora-ballon. Plannen veranderen snel. Dat vereist een zekere mate van flexibiliteit en anticipatievermogen.

Posted by CasaSpider at 10:28 AM | Permalink | Comments (8)